Voordat u of uw dochter(s) het HPV-vaccin toegediend krijgen, wordt u middels enkele folders op de hoogte gebracht van de eventuele bijwerkingen van het vaccin. Ook wordt er van u verwacht dat u een toestemmingsverklaring ondertekent voordat u of uw dochter(s) het vaccin krijgen.

Na het lezen van de folders en het ondertekenen van dit formulier bent u in feite persoonlijk aansprakelijk voor alle gezondheidsschade die het vaccin op u of uw dochter(s) kan hebben, ook voor alle eventuele onverwachte of nog onbekende bijwerkingen die het in de toekomst met zich mee kan brengen. In feite heeft u nergens meer recht op mochten er onverhoopt bijwerkingen van welke aard dan ook zijn.

Als u zich hier niet gemakkelijk bij voelt kunt u het volgende proberen: download hier het aansprakelijkheidsformulier-vaccinatieschade (PDF), print het uit en neem het mee naar de priklocatie. Onderteken de toestemmingsverklaring niet als u het krijgt maar vraag naar de verantwoordelijke arts op de priklocatie. Die moet altijd aanwezig zijn.

Samen kunt u het aansprakelijkheidsformulier vaccinatieschade invullen en ondertekenen. Hiermee stelt u de verantwoordelijke arts persoonlijk aansprakelijk voor alle gezondheidsschade die het gevolg kan zijn van de vaccinatie. Let er wel op dat het formulier volledig ingevuld wordt met alle details. Controleer de gegevens en onderteken het formulier.

Pas als u beiden het formulier heeft ondertekend kunt u doorgaan met het halen van de vaccinatie (mocht u daar echt op staan). De arts kunt u dan persoonlijk verantwoordelijk houden voor alle bijwerkingen die er kunnen optreden.

De kans dat de verantwoordelijk arts het formulier ondertekent of zelfs maar invult is nihil en daarmee komen we op het punt van dit artikel: als de verantwoordelijke arts met al zijn medische kennis niet persoonlijk aansprakelijk gesteld wil worden voor de eventuele bijwerkingen, waarom zou u dat dan wel willen?

Veel succes!

Post Scriptum: U kunt in dit document van het RIVM (PDF) meer lezen over de regelgeving rondom toestemmingsverklaringen.

By Robert W. Sears
Issue 146, January/February 2008

Vaccines have become the most controversial parenting topic of the decade. When parents are considering whether or not to vaccinate their children, one of the things that must be considered is aluminum toxicity.

Aluminum is added to a number of vaccines to help them work better. Normally, one wouldn’t consider aluminum to be a problem. It’s a naturally occurring element that is present everywhere in our environment—in food, water, air, and soil. It’s also a main ingredient in over-the-counter antacids. And because the body doesn’t absorb aluminum, it’s harmless when swallowed.

I didn’t think much about aluminum when, 13 years ago, I began researching vaccines. In fact, the early seminars on vaccine education that I offered to parents included a brief statement that aluminum was nothing to worry about. But as I read each product insert and saw the number of micrograms (mcg) of aluminum contained in several vaccines, I wondered, “Has anyone determined what a safe level of injected aluminum actually is?” I didn’t have to wonder for long, because the answer is easy to find; go to www.fda.gov, search on “aluminum toxicity,” and you’ll find several documents about aluminum. (more…)

Auteur: Mw. T.C. Kuiper – van den Bos

Inleiding

Sinds de ‘uitvinding’ van de vaccinatie – die inderdaad de mensheid nagenoeg verloste van de pokken – heeft deze techniek een ongebreidelde vlucht genomen en heeft men gemeend om pasgeborenen – vooral in het eerste en tweede levensjaar herhaaldelijk te moeten vaccineren tegen allerlei kinderziekten. Kinderziekten die op zich lang niet allemaal levensbedreigend zijn, maar waarvan de vaccinatie ter voorkoming van deze ziekten helaas wel schadelijk zijn voor het welzijn en de ontwikkeling. Daar waar het gaat om levensbedreigende aandoeningen zoals pokken, malaria, gele koorts en tetanus wegen de voordelen van de vaccinatie op tegen de andere nadelen voor de gezondheid en ontwikkeling; zeker waar het gaat om vaccinatie van volwassenen. Bij inenting tegen griep en kinderziekten slaat volgens mij de balans echter door naar de andere kant en lijkt een herbezinning op het huidige vaccinatiebeleid op zijn plaats.

Die heroverweging kan plaatsvinden op basis van enkele recent gepubliceerde wetenschappelijke onderzoeksresultaten die – op de juiste manier met elkaar in verband gebracht – onderbouwen dat vaccinatie in de meeste gevallen – en zeker bij jonge kinderen – verwerpelijk is.

Ik zal proberen om duidelijk te maken waarom (een overvloed van) vaccinaties schade toebrengt aan de conditie en ontwikkeling van kinderen en bovendien ook de algemene infectiegevoeligheid nog vergroot en waarom vaccinatiesceptici terecht hun bedenkingen hebben. Het gaat daarbij niet om de aard van de vaccinatie, dus het soort virus of bacterie waartegen wordt gevaccineerd, maar om het vaccinatieproces en de gebruikte hulpmiddelen daarbij. (more…)

Talloze artsen en wetenschappers in Nederland zijn er allerminst van overtuigd dat veiligheid, beschermingscapaciteit, en kosteneffectiviteit van de HPV-vaccins zijn bewezen. Niettemin heeft minister Klink in november 2008 doorgedreven dat Cervarix, het GlaxoSmithKline HPV vaccin (humaan papillomavirus typen 16 en 18) vanaf september 2009 via het Rijksvaccinatieprogramma gratis wordt verstrekt aan 12-jarige meisjes. De GGDs van Nederland zijn inmiddels begonnen met de daarbij door Klink aangekondigde “inhaalprocedure” voor meisjes van 13 tot 16 jaar. De in de media aangedragen informatie waarop de betrokken meisjes en hun ouders zich kunnen baseren voordat zij toestemmen in deze pijnlijke en ingrijpende 3-voudige vaccinatieronde, is op zijn zachtst gezegd eenzijdig gekleurd.

Onthullende feiten over de verzwegen bijwerkingen van de HPV-vaccins (more…)